11...

Fotoğraf: 11'e 10 kala filminin internet sitesinden.

11'e 10 kala yeni yıla dair ne yazılabilir diye düşünürken yaptı yine yapacağını Bülent Ortaçgil! Ne güzel yazmış. Çoğunlukla dediğim, her zaman uygulayamadığım yine de başarılı olduğum gibi demiş. Tek üzülen, yaşadıkları geçmeyecekmiş gibi gelen, başkalarına kızan, onları sorumlu tutan, hayal kırıklığı yaşayan sen misin? Oysa ki herşey geçer, bulutlar dağılır, güneş açar ve biz yüzümüzü döneriz yine aydınlığa. Hemen mutlu oluruz. Okuduğum bir yazıda mutluluk bir şeylere bağlı olmamalı, her sabah uyandığımızda gün bitene kadar mutlu olmalıyız diye yazıyordu.

Haydi bakalım kolay gelsin. Bu yıl için niyetlerden biri her an mutlu olmak olsun o zaman.

Yüzünü Dökme Küçük Kız

Yüzünü dökme küçük kız
Bırak üzülmeyi
Yalnız sen misin bir düşün
Unutan sevilmeyi?

Her siyahın bir beyazı,
Gecelerin gündüzü de vardır.

Yüzünü dökme küçük kız
Kızma onlara!
Yalnız sen misin bir düşün?
Zincir oranda buranda

Her tutsağın bir kaçışı
Uykunun uyanışı da vardır!

Yüzünü dökme küçük kız,
Yaşamın anlamını bul.
Sonra dinle kendini,
Yolunu bil.

Her siyahın bir beyazı,
Gecelerin gündüzü de vardır.

Bülent Ortaçgil

Eylül Akşamı...

Hiçbir neden yokken,
Ya da biz bilmezken tepemiz atmış ve konuşmuşuzdur...
Onca neden varken ve tam sırası gelmişken hiçbir şey yapmamış ve susmuşuzdur...

Aynı anda aynı sessiz geceye doğru içim sıkılıyor demişizdir
Aynı sabaha uyanırken kimbilir aynı düşü görmüşüzdür
Olamaz mı?
Olabilir.

Onca yıl sen burada
Onca yıl ben burada
Yollarımız hiç kesişmemiş
Şu eylül akşamı dışında

Belki benim kağıt param, bir şekilde, döne dolaşa senin cebine girmiştir
Belki aynı posta kutusuna, değişik zamanlarda da olsa, birkaç mektup atmışızdır

Ayın karpuz dilimi gibi batışını izlemişizdir deniz kıyısında
Aynı köşeye oturmuşuzdur köhnede belki de birkaç gün arayla

Olamaz mı?
Olabilir.

Onca yıl sen burada
Onca yıl ben burada
Yollarımız hiç kesişmemiş
Şu eylül akşamı dışında.

Bostancı dolmuş kuyruğunda, sen başta ben en sonda öylece beklemişizdir...
Sabah 7:30 vapuruna sen koşa koşa yetişirken, ben yürüdüğümden kaçırmışımdır

Aynı anda başka insanlara, seni seviyorum demişizdir....
Mutlak güven duygusuyla, başımızı başka omuzlara dayamışızdır

Olamaz mı?
Olabilir.

Onca yıl sen burada
Onca yıl ben burada
Yollarımız hiç kesişmemiş
Şu eylül akşamı dışında

Ne diyeyim yılları birlikte geçireceğimiz, yakınımızda olanı kolaylıkla görmeyi, elele tutuşup, birlikte yürümeyi diliyorum hepimiz için...

Her an keyifle geçsin, iyi ki yanımda dedirtsin...

Bülent Ortaçgil konseri...

Nazım Hikmet Kültür Merkezi'nin (NHKM) haziran ayı etkinliklerinden bence en muhteşemi Bülent Ortaçgil konseri. 25 Haziran 2010 - 21.00'da bahçede olacak.

Gidenler bilirler NHKM ulaşımı çok kolay bir yerde ve ferah bir mekan. En güzel bölümlerinden biri olan Piraye Kafe günün her saatinde keyifli ve kalabalık oluyor. Kalabalık sizi rahatsız edecek düzeyde değil çünkü genelde müdavimleri gidiyor.

Kafenin dış duvarlarından ikisi camdan ve duvarlarda en sevilen yazar, şair ve oyuncuların resimleri var.

İç kısımda sessiz-sakin oturayım kitap-dergi okuyayım diyenler için küçük bir oda var.

Çay her daim güzel, servis yapan kişiler çok sıcak ve samimiler.

Akşam yemeği için değişiklik yapayım derseniz şarap eşliğinde seçenek mevcut.

Bunlar bugüne kadar gittiğimde gördüklerim, yaşadıklarım. Derseniz ki hiç etkinliğe katıldın mı bu konser ilk olacak.

Bülent Ortaçgil sevgim ilelebet sürecek. O nedenle böyle bir başlangıç yapmak zihnimde hep yer edecek diye düşünüyorum.

Dünya gözüyle Bülent Ortaçgil'i dinlemek, güzel bir bahçede, ağaçların altında gönlünüzü de ferahlatacak bir akşam yaşamak istiyorum derseniz biletler NHKM ve Biletix'ten alınabilir.